درخت وسبزه در آن است كه أولى ريشهء آن در زمستان باقي مىماند ودوباره در بهار مىرويد واز گياه چيزى باقي نمىماند . « 4 » با توجّه به اين نكات معلوم است كه الأبشار والأشجار كتابي بوده است كه در آن از اقسام سبزيها وگياهان ودرختان بحث شده است . اين مطلب از تصريحات شخص عامري نيز به خوبى پيداست . أو دربارهء فيزيولوژى نبات ووظايف اعضاى آن سخن گفته است ، از جمله گويد : « طبيعت نبات محرك ريشه به سوى پايين است تا به توسط آن آب وغذا را بمكد . وطبيعت نبات آن است كه برگهاى بسيار بروياند تا ميوه‌ها را از تابش نور در گرماى زياد بپوشاند وميوه را در محفظه‌هاى مطمئن نگهدارى كند ، چنان كه ما در كتاب الابشار والأشجار شرح آن را آورده‌ايم . « 5 » فيلسوف در جاى ديگرى نيز از طفره وانحراف ( تشويهات ) در خلقت سخن گفته واين عدم اعتدالها را به امرى مربوط دانسته كه امروز آن را ساختمان ژنتيكى مىگوييم ودر اين باره گويد : اين نقصانها به سبب وجود عوارضى است كه بر نيروى فعلى شئ در مىآيد ، مانند اينكه بذر موجود تلقيح كننده معيوب وفاسد باشد بواسطة آميزشى كه در خون أو به وجود آمده است ، بدان نحو كه ما در كتاب خود موسوم به الابشار والأشجار آن را ذكر كرده‌ايم . « 6 »

--> ( 4 ) . أبو الحسن عامري ، التقرير لأوجه التقدير ، مادهء « شجر » ، ص 395 . ( 5 ) . أبو الحسن عامري ، التقرير لأوجه التقدير ، فروتر ، ص 287 . ( 6 ) . همان ، فروتر ، ص 287 .